oturduğum yer sıkışık
koltuğun bir ucunda dengesiz
yerim var geniş
güvenim kırılgan zayıf
kırık ayaklar ürkütücü
huni şeklinde beyinler
akıntısız bir daralma
bunalmış bir birikme
omuzlarımda kör kuşlar
renkleri alacalı
gri bulutların kapladığı beynim
rüzgarın dağıtamadığı bir sis
aynada göz kırpan suç ortağım