soluksuz bırakan yalnızlığımda
gözlerim en derin körlükte
hissetmek öyle boş ki
en kızgın alevler çaresiz
tırmanmakla bitmeyen dağlar
çığlıklarımın kaybolduğu vadiler
çoktan unutulmuş mezarlar
çamların koyu gölgesinde
arayıp durduğum huzur
en ciddi konular
en derin duygular
sadece karşıya geçmek
hızlı akan nehrin karşısına
şimdi ki zamanın o koyu sıkışıklığında
kendi yarattığım zindanın
kara ve nemli duvarları
yüzümü görseler susarlar sadece
bu nasıl bir öfke ki
karşılığı yalnızca derin bir sessizlik