adlarını öğrenince erişmiş,
başka yollara koyulmuş,
kahkahası göz yaşlarıyla bir olmuş...
kaşlarını düzelten parmakları,
boşluğa bakan gözleri,
uydurma kesişmelere gömülmüş...
korkmuş uzun zaman alan duygulardan,
öğrenmiş tecrübeyle;
ne kadar sıkılgan olduğunu,..
aslında bilmediği!
kendisinin o olmadığıymış...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder