kar beyaz bulutlar
altında uçan kuşlar
güneşten koridorlar
kalbimi açsam
koysam önünüze
bir damla yağmur
serin bir ışık
güzel bir ses verir misiniz
gece sokaklarda uyuyan çocuklar
usulca gelip kıvrılsam yanınıza
uykunuza beni de alır mısınız
karanlıkta derin uykularında
sonsuz sessizlikte ki sizler
bana da gösterir misiniz bir yol
öylece duruyorum
neredeyim kimim bilmiyorum
şimdinin sonsuzluğunda kayboldum
şimdi şimdi ..........
ne sesler var
ne görüntüler
düşen her şey yok oluyor
öyle durgun ki deniz
bir salın içinde
kimseyi beklemeden duruyorum
konuşacak kelimeleri unuttum
bakmanın amacını kaybettim
dokunan parmaklarım hissiz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder