karanlık bir nehirde
koyu bir sepetin içindeyim
sonsuz çağlayanlardan dökülüyorum
her yere çarpmamda
tekrar tekrar toplanıyorum
derin bir yalnızlıkta akıyorum
çıkmaz kanyonlarda boğuluyorum
nefesimin kesildiği yerde
ne bir el ne bir nefes var
karanlık bir öfkeyle sıçrıyorum
ve her sıçrayışımda
gömülüyorum en derinlere
o kadar soğuk ki ruhum
dokunduğu her şeyi donduruyor
içinde hiçbir sıcaklığa izin vermiyor